Cover Story met Victoria Koblenko

Bij Victoria Koblenko denk je groot, groter, grootst. De actrice is niet vies van een opvallende designer dress, een felle discussie in een talkshow waar zij moedig haar mening verkondigt of een heftige scène in een film. Wat ons betreft is Koblenko met haar flamboyante verschijning de smaakmaker op de Nederlandse televisie en een voorloper op het gebied van stijl en lifestyle. Als presentatrice van het nieuwe NPO-programma ‘Het leven is een jurk’, waarin bekende Nederlanders samen met een Nederlandse couturier de jurk van hun leven maken, ontkomt ze natuurlijk niet aan de vraag of de jurk van háár leven, voor haar bruiloft, er ook ooit komt! In deze eindejaarseditie blikken we terug op het afgelopen jaar en vertelt Victoria openhartig over de uitdaging van zwanger worden, hoe haar zoon Kiy haar innerlijke zoektocht versneld heeft en hoe de transparante jurk die zij in deze shoot draagt staat voor waar zij nu in haar leven staat. Aan de buitenkant klopt het plaatje helemaal, maar aan de binnenkant blijkt het ‘work in progress’.

Terugblikkend op 2018; wat heeft het jaar je gebracht?

‘Ik heb het afgelopen jaar veel tijd en aandacht besteed aan mijn innerlijke reis. Voorgaande jaren heb ik dat voor me uitgeschoven door al het werk aan te nemen dat langskwam. Ik ben er trots op dat ik in 2018 tijd hebt gemaakt om naar binnen te kijken. Welzijn is belangrijk geworden voor mij. Zowel qua voeding als mentaal. Ik heb al mijn intoleranties laten testen en de dingen die daaruit kwamen eet en drink ik niet meer. Ik tel niet de calorieën die ik binnenkrijg, maar de nutriënten. En daarbij doe ik aan periodiek vasten. Deze reis heeft me geleerd dat het zinloos is achter dingen aan te rennen die ik nog zou moeten doen of hebben, want ik heb gezien dat ik alles al heb. Het gevoel dat wanneer je wakker wordt, je je beseft dat je rijk bent, dat je dankbaarheid voelt. Daar heb je minder ruimte voor wanneer je bezig bent met het manifesteren van allerlei zaken die zichtbaar zijn. Zoals carrière of het vergaren van materie.’

Hoe heeft jullie zoon Kiy daarin een rol gespeeld?

‘Ik heb tijdens mijn zwangerschap veel gelezen over het bewustzijn van kinderen en wat wij daarvan kunnen leren. In de meeste boeken ligt de focus op wat wíj kinderen kunnen leren, maar kinderen kunnen ons ook heel veel leren. Kinderen schijnen tot hun zevende op een heel speciale manier verbonden te zijn met het universum. Zij hebben dan nog dat contact dat wij kwijtraken naarmate we geconditioneerd worden door opvoeding en school. We worden dan in een mal gepropt van wat van ons verwacht wordt. Zonder meer had ik de interesse hierin en de ruimte die ik ervoor gemaakt heb om naar binnen te kijken het afgelopen jaar, niet gemaakt als ik geen moeder was geweest. Ik merk dat kinderen ook beter functioneren als je als moeder ook in balans bent, en daar doe ik heel hard mijn best voor. Ik moet nog veel leren, maar ik vind het nu belangrijker dat er dingen met me gebeuren die níet zichtbaar zijn. Voordat ik moeder werd, was ik druk met alles wat wél zichtbaar was. Ik vind het mooi om te zien dat veel millennials daar al vroeg mee beginnen. Voor onze generatie was het hebben en het vergaren van bezittingen heel belangrijk. Ik vind het heel mooi om te zien dat deze zaken voor de nieuwe generatie helemaal niet meer belangrijk zijn. Ze geven veel minder om bezit.’

Jouw zwangerschap was niet vanzelfsprekend. De kans was door hormoonstoornissen heel klein dat jij zwanger zou kunnen worden. Zouden jullie een tweede willen?

‘Ik zou dolgraag een tweede willen, het liefst een meisje, maar ik wil niks forceren. Dat is een beetje mijn mantra geworden; niks forceren. Ik zit nu zo lekker in een goede en natuurlijk flow dat als ik een gokje mag wagen, dan denk ik dat een tweede er over drie jaar is. Het is een voorgevoel. Reëel gezien zit het er niet in, dus misschien is het wishful thinking of manifesteren wat ik nu doe, want in principe zat Kiy er ook niet in voor mij. Ik weet niet of ik all the way was gegaan als mijn zwangerschap van Kiy niet zo snel gelukt was. Ook al zat het er niet in op papier, gelukkig is het uiteindelijk zonder al teveel ellende gelukt. Maar ik weet zeker dat ik niet koste wat het kost een tweede wil. Als het niet vanzelf gaat dan ga ik niet alle medische mogelijkheden uitputten hier en in het buitenland. Ik ben heel dankbaar dat het al een keer gelukt is.’

Benieuwd naar de rest van het interview met Victoria? De Talkies DECEMBER issue ligt vanaf 7 december in de winkels. Abonneren op Talkies doe je hier en de nieuwe editie bestellen kan ook. 

Fotografie: Otto van den Toorn

Tekst: Kristina Bozilovic