Mommy Wisdom: SUSANNE WILLEKES

Susanne Willekes is Kinderslaapcoach en helpt ouders van slechte slapers hun leven terug te krijgen. Ze woont samen met haar man en drie kids Viggo (8), Sofia (5) en Bodhi (2) in Amsterdam en deelt hier in Mommy Wisdom haar tips en trucs voor mommy’s (to be).

Hoe probeer je kersverse mama’s te helpen?
‘Slaapgebrek heeft enorme impact op je als persoon en op je relatie, gezondheid en werk. Helemaal ontkom je er niet aan als je moeder wordt. Maar het langdurig slaaptekort zoals ik dat heb ervaren na de geboorte van onze oudste zoon hoop ik andere ouders te besparen of in elk geval hoop ik hun situatie om te kunnen buigen. Twee jaar geleden heb ik het roer omgegooid en heb me laten opleiden tot Kinderslaapcoach en ben ik mijn praktijk The Sleep Agency gestart. Met trots kan ik zeggen dat inmiddels 350 gezinnen stukken beter slapen, met mijn boek hoop ik nog meer ouders te helpen aan betere nachten en een gezonde state of mind.’

Waarin heeft het moederschap je verrast?

‘Ik had als jong meisje van acht al de wens om moeder te worden, alles in mij ademde “baby”. Moeder worden heeft mij een flinke dosis relativeringsvermogen opgeleverd. En dat is heerlijk. Ik maak me minder druk om onbenulligheden, ik ga nog efficiënter om met m’n tijd en ik ga recht op mijn doel af. Tegelijkertijd maakt het moederschap je bijzonder kwetsbaar, sta je 24/7 aan en is “me time” een term die pas betekenis krijgt als je zelf niet meer op de eerste plek staat.’

Waarin lijken de kids op jou?

‘Kinderen zijn een spiegel en dat kan best confronterend zijn. Viggo is een extreem sensitief jongetje. Hij is empathisch en enthousiast maar kan ook bijzonder emotioneel reageren. Die eigenschappen herken ik – deels in mijn vroegere – zelf. In Sofia zie ik een deel van mezelf terug in haar contentieuze werken, haar focus en stukje verlegenheid. Bodhi lijkt qua uiterlijk enorm op mij, is een lief en bescheiden jongetje dat zichzelf goed kan vermaken.’

Wat probeer je ze mee te geven?

‘Ik vind opvoeden de lastigste taak die er is. Je hebt te maken met – in mijn geval zeker – verschillende sterke karakters. Wat ik belangrijk vind is dat ze opgroeien tot eerlijke, rechtvaardige personen. Dat ze zich realiseren dat als ze iets willen bereiken in het leven dat daar hard voor gewerkt moet worden. Dat ze zich ook door de lastige momenten in het leven heen kunnen slaan en er het positieve uit kunnen halen. Ze proberen de ruimte te geven om fouten te maken en daarvan te leren. Dat ze gelukkig worden met wie ze zijn, ze vrij durven denken en voor zichzelf het allerbeste eruit halen dat erin zit.’

Wat is het leukst aan moeder zijn?

‘De onvoorwaardelijke liefde die je krijgt. De kusjes en de knuffels. Jezelf en je man terugzien in de kids. De grappige, lieve, ontroerende dingen die ze zeggen en doen. Hun enthousiasme, de blijdschap na het scoren van een doelpunt, de mooie tekening die in je handen wordt gedrukt na schooltijd. Warme mollige armpjes om je heen. Ze zien opgroeien tot eigen individuen, met ze kletsen op de fiets, samen de berg af skiën, op reis gaan. Het leven door hun ogen zien. En stiekem hopen dat je het goed doet.’