Pleasegedrag

Nee zeggen kun je leren

We zeggen allemaal wel eens ‘ja’ als we eigenlijk ‘nee’ willen schreeuwen. Maar wat nou als dat zó vaak gebeurt dat je je afvraagt of je met droge ogen nog wel anders kan?

Ja, ik kan vanavond wel even aanschuiven bij die Teams-meeting met het kantoor in Engeland. (Ook al zou ik eigenlijk lekker gaan sporten.) Ja, ik blijf vanavond wel bij de kleine, jij kunt mee naar dat concert. (Ook al was ik van plan drie uur in bad te gaan liggen.) Ja hoor, ik kan volgende week wel even luizenmoederen. (Ook al moet ik dan de rest van de dag in de zesde versnelling.) Of het nou is op het werk, in onze relatie of met vriendinnen, kennissen of anderen, ‘nee’ blij! toch een beetje een vies woord. Herkenbaar? Dan ben jij vermoedelijk ook te ver doorgeslagen in je people pleasen. Dat is hartstikke normaal. Maar misschien niet altijd even goed voor je eigen welzijn. Enne… je kúnt het ook aanleren.

Onvermijdelijk
De Amerikaanse therapeut Meg Josephson schreefer een heel boek over. Are You Mad at Me?, in eigen land al een enorme bestseller en sinds kort ook vertaald naar het Nederlands. Fawning, noemt zij het. Pleasegedrag waarbij je conflict zó uit de weg gaat dat je je eigen behoeftes en verlangens overboord gooit om jezelf maar zo geliefd mogelijk te maken. Want dat geeft zo’n lekker veilig gevoel. Maar goed, je levert er ook heel wat mee in. En je bent er vaak helemaal niet zo bewust van. Waardoor je al ‘ja’ hebt gezegd voor je het doorhebt. Daar moet het maar eens klaar mee zijn, zegt Josephson als we met haar videobellen thuis in San Francisco. ‘Conflicten zijn in het leven nét zo onvermijdelijk als de dood.’