Lonneke Nooteboom deelt in Talkies haar Fashion Finds. Ze is al twintig jaar stylist en personal shopper van verschillende bn’ers en geeft ook stylingworkshops. In deze rubriek neemt Lonneke een kijkje in de kast van inspirerende vrouwen. Welke items zijn favoriet en hebben een bijzonder verhaal? Deze editie gaat Lonneke op bezoek bij Jacqueline Giannakos in Breda.

‘Deze ruiten blazer is van mijn mama geweest uit de jaren 70 toen ze in New York woonde. Je kunt de blazer met alles combineren en daarnaast is het vooral het gevoel dat ik een stukje mama bij me draag. Ik draag ‘m best vaak.’

‘Bij welke fashion addict staat deze Hermès Kelly Bag niet op het lijstje? Het is een hele kunst om aan zo’n tas te komens. Toen ik uiteindelijk een belletje kreeg dat ik was uitgeloot kreeg ik zowat kortsluiting. Ik heb ‘m een tijdje in de doos gelaten, maar op een gegeven moment dacht ik; het heeft me een vermogen gekost, dus nu gaan we ‘m volle bak dragen ook!’

‘De Dior-tas 30 Montaigne heb ik van mijn werkgever gekregen toen ik tien jaar in dienst was, heel bijzonder. Het is naast de Lady Dior een iconisch item van Dior, dus ik draag ‘m met heel veel plezier en trots. Vijftien jaar geleden begon ik door middel van een stage bij Parfums Christian Dior in Duitsland en daar mocht ik blijven. Tussendoor heb ik nog een kleine tussenstop bij Chanel in Duitsland gemaakt. Ik wilde graag naar Nederland verhuizen, dus toen ik met mijn vriend wilde gaan samenwonen kwam er een plekje vrij bij Dior in Nederland en toen was de keuze snel gemaakt.’

‘Toen ik in Londen op reis was en in verwachting van mijn eerste dochter Sofia had ik eerlijk gezegd nog niet zo veel met de kleur roze. We gingen eten bij restaurant Sketch, alles is daar roze. Ik droeg deze vintage, poederroze jurkje. Datzelfde jurkje droeg ik ook op Sofias babyborrel. Het is mijn favoriete jurk waar ik nooit afscheid van kan nemen.’

‘Op dit moment houd ik de focus op mooie schoenen en tassen, ik vind dat je daarmee je outfit helemaal kunt upgraden. Ik ga voor kwaliteit in plaats van kwantiteit. Mijn nieuwe gouden Chanel-glitterhakken staan pontificaal in het midden. Ik zie het als een projectje waar ik voor ga sparen en dan heb je eenmaal zover een investment piece. Al moet ik zeggen als er één ding van het lijstje af gaat, er zo weer drie nieuwe dingen bij komen. Ach, je moet altijd iets hebben om over te dromen, toch?’

‘Ik heb een bijzondere relatie met de vrouw die me toen heeft aangenomen bij Dior, ik zie haar als mijn mentor. Ik heb nog steeds veel contact met haar, ze werkt zelf ook nog steeds voor Dior. We zien elkaar zowel privé als zakelijk. Zij heeft mij eens deze broche gegeven. Toen ik jaren terug in Duitsland benaderd werd door Chanel om voor ze te werken belde ik haar als eerste op, omdat het toch heel dubbel voelde. Aan de ene kant was ik heel trots en was het fantastisch, maar aan de andere kant dacht ik; ja, het zijn toch wel echt concurrenten. Zelf was ik er namelijk nooit op gekomen om daar te solliciteren. Haar reactie was; mijn kind, dat moet je toch doen. Toen heeft ze uit haar eigen collectie deze broche gegeven, maar wel in een Diordoosje.’

‘Mijn allereerste designer bag moest en zou een Chanel 2.55 zijn. De prijs lag toen beduidend lager dan nu. Ik had als jonge puppy het geld voor de tas bij elkaar gespaard en ging naar de Chanelwinkel om de tas te kopen, waarop vervolgens de madame achter de balie meldde; ik weet niet wat jij denkt, maar je gaat natuurlijk niet vandaag deze tas mee krijgen. Ik had geen idee en het was dan ook vaag hoe lang ik erop moest wachten, maar uiteindelijk heb ik ‘m kunnen bemachtigen.’

Tekst: Lonneke Nooteboom
Fotografie: Marinke Davelaar