Cover story

Victoria Koblenko

Het is woensdagochtend wanneer we Victoria Koblenko (45) ontmoeten voor deze covershoot en interview. Buiten dwarrelt de sneeuw in dikke vlokken naar beneden en voor een moment lijkt heel Nederland stil te staan. Stilstaan was voor Koblenko de afgelopen tijd onmogelijk. Met een volle agenda van filmprojecten en televisieprogramma’s tot het indrukwekkende theaterstuk Golem, over de oorlog in Oekraïne, reisde ze het land door en staat ze nog tot eind mei op de planken. Haar laatste cover voor Talkies is zes jaar geleden. Sindsdien is er veel veranderd: de wereld is onrustiger dan ooit, en persoonlijk waren er uitdagingen zoals haar vervroegde overgang, waardoor haar focus op gezondheid en welzijn sterker dan ooit is. Ze ging van fashion freak naar health freak: ‘Vroeger ging ik naar Fashion Week, nu naar lezingen van Joe Dispenza en stilteretraites,’ vertelt ze. Een gesprek over waar ze nu staat: persoonlijk, professioneel en alles daartussenin.

Wat heb je bewust achtergelaten in 2025?
‘Ik hecht niet zoveel waarde aan 1 januari. Ik heb mijn eigen rituelen voor dingen loslaten en afronden. Met nieuwe maan ruim ik bijvoorbeeld mijn huis op en doe ik spullen weg. Met volle maan kan ik me zwaarmoedig voelen. Ik gebruik een maan-app op mijn telefoon, zo is mijn man ook een beetje voorbereid, haha. Vroeger dacht ik dat dit met mijn menstruatie te maken had, maar die heb ik niet meer, en toch is die turbulente energie er nog. Vernieuwen, achterlaten en manifesteren horen voor mij zeker bij het leven, maar niet per se op 31 december.’

Waarin wil je groeien in 2026?
‘Ik ben me al een tijd aan het verdiepen in familieopstellingen. Eerst door ze zelf te ondergaan, en nu ook door cursussen te volgen om hiermee anderen te helpen omdat ik het een dankbare manier van therapie vind. Het geeft je op een zachte doch heldere manier inzicht in je functioneren. Het geeft me balans, houvast, een anker. Weten waar je vandaan komt. Zien waar de zwaarte ligt, en die proberen te vervormen tot iets lichts, dat is mijn taak. Door naar het donker te kijken, zet je het in het licht en vóélt het ook lichter. Tegelijkertijd probeer ik me niet te verliezen in de eindeloze self help-reis. Het leven is een evenwichtsoefening, met naast diepgang ook ruimte voor ongegeneerd genieten met een tikkeltje oppervlakkigheid.’

Lees meer in de nieuwe Talkies Magazine!