De perfecte jeans

Oke, áls je nog niet in het bezit was van een echte Levi’s jeans, is het nu toch echt wel hoog tijd. Tijdens een fitting sessie in de Levi’s store in Amsterdam ondervond Talkies’ Sanne hoe een perfecte jeans hoort te zitten.

Vooral onwetendheid is de reden dat ik al jarenlang op zoek ben naar de perfecte (zwarte) jeans. Blauwe jeans zijn op de een of andere manier niet aan mij besteed – smaken verschillen – dus mijn kast puilt uit met allerhande zwarte broeken. Inclusief verkleurde wassingen, versleten broeken, modellen die niet goed aansluiten op mijn model lijf… het blijft een oneindige zoektocht. Sceptisch neus ik rond in de Levi’s store, waar Keesje van het pr-bureau oona mij wegwijs maakt en een personal fitting sessie in heeft gepland. Kom maar op!

In 1934 debuteerde Levi’s met de eerste jeans voor vrouwen: de 701. Sindsdien zijn ze inspiratie blijven halen bij vrouwen en zijn ze toegewijd om een reeks fits te vervaardigen voor alle soorten lichaamstypes. Gedragen als high-rise, mid-rise, lang of cropped, biedt de Levi’s skinny jeanscollectie veelzijdige, comfortabele en flatterende fits om het hele jaar door te dragen. Mijn voorkeur gaat uit naar de all time skinny klassieker 501. ’s Werelds meest begeerde jeans, nu met een skinny pijp, en met een hogere taille dan de 501 Original. Zo op het oog valt me al op dat de broeken van Levi’s groot vallen. ‘Een Levi’s loopt uit dus als je ‘m past moet ‘ie superstrak zitten en moet je ‘m eigenlijk nét dichtkrijgen, dan zit ‘ie goed.’ Aldus Keesje. Lekker vind ik ‘m in het pashok nog niet zitten, maar dicht gaat ‘ie – en strak dat ‘ie zit! Je bootie komt goed tot zijn recht. De lengte 30 is precies goed. Hij sluit supermooi aan, slankt af… gewoon een perfecte fit! Als basisstuk in iedere garderobe, is de skinny de perfecte go to jeans voor elke vrouw.

Wees een gelukkig vrouw en ga shoppen bij Levi’s, want niet evenveel later loop ik naar buiten met de zwarte 501 in maatje 25(!), excuse me?

Designed to flatter, hold and lift – all day, every day

Tekst Sanne van Kuijck