Je hebt een goede baan, lieve mensen om je heen, bent lekker bezig. En voor de buitenwereld ziet jouw leven er drukbezet en vol uit. En toch, ergens, op een doordeweekse dag, sluipt soms bij jezelf een gevoel naar binnen dat je moeilijk kunt benoemen. Een soort leegte. Het gevoel dat je van alles doet, maar er toch niet echt toe doet. Dat je bezig bent, maar niet precies weet waarvoor. Dat je niet altijd het gevoel hebt dat je ertoe doet, voor jezelf en voor anderen. Herkenbaar? Voor Jennifer Breheny Wallace is het de kern van het leven. De Amerikaanse journalist en auteur dook in de wetenschap achter dit gevoel en schreef er een boek over: Jij doet ertoe (in het Engels: Mattering). Een van de favorieten van Oprah. Talkies’ Claudia sprak Wallace over wat je vandaag nog kunt doen om je leven gevoelsmatig meer gewicht te geven.

Mattering, in het Nederlands ertoe doen: het klinkt misschien als een vaag concept, maar het zit diep in onze ziel. Of nou ja, in onze biologie eigenlijk. Wallace onderzocht het en kwam er al snel achter hóe diep het gaat, die behoefte. ‘Na de behoeften aan eten en onderdak is het de behoefte om ertoe te doen die ons gedrag stuurt’, zegt ze. ‘Wanneer we het gevoel hebben dat we ertoe doen, dragen we bij, maken we contact, engageren we ons met de wereld. Wanneer we dat gevoel missen, kunnen we ons terugtrekken, angstig of depressief worden, of juist heel boos worden.’

Matteren is tweezijdig: als je het voelt, dient het als een beschermlaagje. Als je het mist, voelt het hartstikke destructief. En dat begint al vroeg. Kinderen die opgroeien met het gevoel dat ze ertoe doen, ongeacht hun toonbare prestaties, blijken op latere leeftijd beter bestand te zijn tegen de druk van de moderne wereld. Wat niet wil zeggen dat je in je kindertijd al verpest bent. Het blijkt iets waar je prima aan kunt werken. Wallace: ‘Je bent niet gedoemd als je het als kind niet hebt meegekregen. Je hebt altijd zelf de regie.’ Goed, kom maar op dan.