Wonen met een verleden

Heritage maximalisme

In een tijd waarin kleureninstituten wolkenwit en zachte crèmetinten uitroepen tot kleur van het jaar, lijkt het interieur zich steeds vaker juist de andere kant op te bewegen. Weg van het strak bedachte, richting het persoonlijke en het gelaagde. Heritage maximalism, noemen kenners die beweging: interieurs waarin erfstukken, geschiedenis en karakter de hoofdrol spelen. We spreken Bas Jonker, eigenaar van Piet Jonker en wekelijks te zien in Onschatbare Waarde.

Bas Jonker is al zestien jaar eigenaar van Piet Jonker, een naam die bekendstaatom zijn vele toonaangevende interieurprojecten. Hij tekende voor een groot aantal horecainterieurs en is auteur van het boek Antiek kopen is een kunst. Daarnaast is Bas bij een breed publiek bekend als een van de vaste experts op het gebied van antiek en vintage design in het populaire televisieprogramma Van Onschatbare Waarde.

‘Het antwoord is duidelijk: ja, we bewegen richting meer maximalisme’, zegt Jonker. ‘Maar tegelijkertijd moet ik zeggen dat ik altijd al behoorlijk eigenwijze klanten heb gehad.’ Zijn clientèle bestaat al jaren uit liefhebbers van antiek en objecten met een verleden. ‘Die mensen leven al generaties met mooie spullen uit hun familie. Voor hen is dit geen trend, maar een manier van wonen.’

Volgens Jonker draait heritage maximalism niet om ‘meer’, maar om betekenis. ‘Een interieur mag niet meer bedacht aanvoelen. Niet iets nadoen wat je op Instagram ziet, maar iets dat ontstaat door de tijd heen. Daardoor krijg je gelaagdheid en echtheid.’ Hij wijst lachend op de collectieve vermoeidheid rond het perfecte plaatje. ‘Grappen over de visgraatvloer, witte muren en stalen deuren raakt een gevoelige snaar. Iedereen herkende het. De grote massa begint nu te denken: wie bén ik eigenlijk in zo’n interieur?’

Niet bedacht, maar geleefd
Heritage maximalism is daarmee geen stijl die je in een middag koopt. ‘Het mooie is juist dat je het ook per ongeluk kunt doen’, zegt Jonker. ‘Door spullen te verzamelen, door te erven, door dingen tegen te komen.’ In de antiekwereld ziet hij al langer dat waardevolle stukken ondergewaardeerd zijn. ‘Die mooie kasten uit de jaren zeventig, of nog ouder, zijn jarenlang onder hun waarde verkocht. Wij hopen natuurlijk dat die waardering weer terugkomt.’