Afgelopen week maakte Max Zara Sterck haar debuut tijdens Milan Fashion Week, als eerste Nederlandse vrouwelijke ontwerper. Met haar FW26/27-collectie bevestigt zij haar onmiskenbare signatuur: krachtige vrouwelijkheid, verankerd in het lichaam.
Sterck studeerde in 2015 af aan ArtEZ University of the Arts. Voor ze zich volledig op haar eigen label richtte, liep ze stage bij J.W. Anderson, La Perla en Alexander McQueen. Na presentaties met de British Fashion Council tijdens London Fashion Week en een runway-show op Amsterdam Fashion Week, markeert haar debuut op Milan Fashion Week een belangrijke mijlpaal.
Dit seizoen staat in het teken van ritueel. Ritueel als discipline. Als bewuste terugkeer naar het hart – fysiek én symbolisch het centrum. Met Huna-symbolen gegraveerde stenen aarden de ruimte. Het ritme van de adem bepaalt het tempo. De minimale beweging van het lichaam legt het vrouwelijke fundament bloot.
Rainbow Obsidiaan – vulkanische oorsprong
De collectie introduceert Rainbow Obsidiaan, een vulkanische steen die traditioneel wordt geassocieerd met bescherming en emotionele diepte. De key looks zijn volledig opgebouwd uit met de hand gezette stenen, vervaardigd met de precisie van fijn juwelierswerk. Het oogt als een harnas, maar functioneert als concentratiepunt – bescherming zonder verhulling.
Diagonale signatuurlijn
Stercks kenmerkende diagonale (+ – = ) lijn snijdt over de romp, stuurt de blik en bouwt spanning op richting hart en heup. De lijn belichaamt dualiteit: compressie en ontspanning, blootgeven en beheersing. In silhouet krijgt zij een architectonisch karakter. Het hartgebied wordt helder en doelgericht geaccentueerd. De heup initieert een uitgesproken vrouwelijke dynamiek. Asymmetrische openingen omlijsten het lichaam met vanzelfsprekend comfort en bewegingsvrijheid.
Elastische, gymnastische constructie
Krachtige elastische banden zijn geïntegreerd in de tailoring en activeren de lichaamshouding – niet als decoratie, maar als dragende constructie vanuit draperie. De ontwerpen ontstaan op bewegende lichamen, niet op statische paspoppen. Stercks achtergrond als wedstrijd turnster vormt nog altijd de kern van haar technische vocabulaire. Een door blessure onderbroken carrière bracht haar langdurig in contact met elastische bandages – en daarmee met krachtlijnen, spanning en structurele ondersteuning.
